Privacy op de werkvloer: wat mag je als werkgever controleren?

Privacy op de werkvloer: wat mag je als werkgever controleren?

Veel ondernemers worstelen nog altijd met privacyvraagstukken ten aanzien van het eigen personeelsbestand. Hoe ver mag je gaan bij het controleren van je medewerkers op de werkvloer? Mag je bijvoorbeeld je personeel controleren op het gebruik van drugs of alcohol? Mag je het belgedrag onderzoeken? En hoe zit het met de inhoud van de lockers die veel werkgevers aan hun medewerkers ter beschikking stellen?

Locker niet zomaar openen

Om met dat laatste te beginnen: de locker behoort tot de privéruimte van de medewerker. Als zo’n locker afgesloten is, heb je als werkgever niet het recht om het lockerslot zelf met behulp van een reservesleutel te openen en de spullen van de werknemer te doorzoeken. Dit is op grond van de Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG) niet toegestaan. Wel bestaat de mogelijkheid om dit door een beveiligingsbedrijf te laten doen. Op basis van het zes-ogen-principe kan zo’n bedrijf in bepaalde situaties de inhoud van een locker bekijken.

Cameratoezicht

Ook het ophangen van camera’s op de werkvloer is aan regels gebonden. Als zoiets bijvoorbeeld noodzakelijk is voor de veiligheid of om diefstal te voorkomen, dan kan dit een reden zijn om het te rechtvaardigen. De camera moet in dat geval wel aantoonbaar noodzakelijk zijn en de beelden mogen niet langer dan vier weken bewaard worden, tenzij er juridisch bewijsmateriaal van een incident op staat.

Alcohol en drugs

Het klinkt misschien heel logisch dat een werkgever zijn personeel aan een alcohol- of drugstest onderwerpt, maar dit is bij wet vastgelegd en mag alleen in zeer uitzonderlijke gevallen gebeuren. Bij piloten is zo’n test heel gangbaar, maar in de meeste andere branches is het niet zomaar toegestaan. Bovendien mogen slechts hiertoe gekwalificeerde personen zo’n onderzoek uitvoeren. Denk hierbij aan artsen of politieagenten.

Telefoongebruik

Als je jouw medewerkers een telefoon van de zaak geeft, dan is die bedoeld voor het plegen van werk-gerelateerde telefoontjes. Onderling kunnen werkgevers en werknemers natuurlijk altijd afspraken maken over het gebruik van zo’n telefoon voor privégesprekken. Als een werkgever de indruk heeft dat er te veel privé wordt gebeld, heeft hij het recht dit te onderzoeken. Voor het opnemen van telefoongesprekken ligt dat weer anders. Dat mag alleen wanneer dat nodig is, bijvoorbeeld wanneer ze worden gebruikt voor trainingsdoeleinden, met de bedoeling de kwaliteit van de dienstverlening te verbeteren. Het opnemen van gesprekken moet altijd vooraf bij de medewerker bekend zijn.